Als je iets begint, moet je het afmaken.
Ik heb nogal wat hedgefundsmedewerkers (hedgefunds: ‘Altijd door elkaar gehaald met private equity’) in mijn cliëntèle. Mijn beroepsgeheim verbiedt in detail te treden. Maar vaak maakt een verklaring de zaak begrijpelijk.
In het begin zeg ik wat ik zie.
Hedgefunds! Stel je voor:
…een rijp Westfaals korenveld zwaaiend tijdens Yellow Sensation…
…dan komen de sprinkhanen en nemen een hap…
…een sprinkhaan op je spreekuur. Verzet tegen waarheid die zich in hen roert. Fascinerend om mee te maken! Het mooiste beroep van de wereld…
Authenticiteit – de weg is lang en smal. There’s no such thing as a free lunch! Vrijheid is risico, ontsporing The Rule. Dát houd ik mijn cliënten voor.
de brede en de smalle weg
Gelukkig houden ondernemers wel van een uitdaging!
herboren bidsprinkhaan, met intacte poten
De overigen zijn prooi voor de ‘authentiek imago’-jongens. Prachtige boeven, authentiek in hun soort.
Het onzichtbare labyrint
Er is geen vrijheid in de zandwoestijn,
Al staan er nergens hekken, nergens palen.
Het is maar beter – als je vrij wilt zijn -
Om sierlijk door een labyrint te dwalen.
Je stoot dan op veel dwang, in gang na gang,
Maar loopt de kans ook niet ten prooi te vallen
Aan plompe hekkenslopers, met hun drang
Naar één cachot, één helse cel voor allen.
Ze zien je niet. Je zit heel fraai gevangen.
Laat anderen gerust door ruimten razen,
Woestijnen scheppen, in hun fél verlangen
Naar vrijheid, laat ze volkeren verbazen
Met internationale strijdgezangen.
Er is, dacht ik, geen hoop voor zulke dwazen
Gerrit Komrij
Kom op Gerrit, Jacques Bloem voelt zich onbehaaglijk links in de dichtershemel! 
