Individuele en teamcoaching

Archive for mei 2009

Coaching achter tralies

In Algemeen, Bewustwordingsmanagement, Gedanken, Lebenscoaching, Overdenkingen, coaching, creativiteit on 27 mei 2009 at 4:08 pm

gevangeniscel

Veel trainingen vinden plaats in aangeharkte natuur: het bos, de hei (al dan niet met hutje) of de kust (‘uitwaaien’) .

Platgetreden paden! Natuur is overal.

Dat inzicht, hoewel bekend bij eenieder met angst voor spinnen of muizen, drong zich bij toeval op aan bioloog Hans Adema. Deze ontwaarde toen hij terugreed van zijn Leidse stamkroeg, de ogen scherp op het wegdek gericht, op een dag twee vliegenzwammen onder een linde. Het was de aanleiding tot Vliegenzwammen op het Rapenburg – Paddenstoelen in de binnenstad van Leiden. Rob Chrispijn uit Amsterdam had iets eerder een vergelijkbare ervaring; hij schreef erover in Champignons in de Jordaan.

Vliegenzwammen_RapenburgChampignons in de JordaanEnnunaarbuiten

Jettie van den Houdt en Vivian Siebring, coaches met een achtergrond in de natuureducatie, passen deze Aha-Erlebnis nu toe op coaching. En nu naar buiten! reikt 50 werkvormen aan waarmee je als coach natuur dichtbij de coachee kunt benutten. De auteurs maken het zichzelf niet gemakkelijk: één hoofdstuk is gewijd aan coaching in het gevangeniswezen. Het penitentiair systeem is betrekkelijk onontgonnen werkterrein voor coaches. Van den Houdt en Siebring schrijven hartverwarmend over het inzetten van de flora en fauna binnen de muren.

Je daar en je hier

In Algemeen, Lebenscoaching, Overdenkingen, coaching, creativiteit on 23 mei 2009 at 12:34 am

Morgen ben ik op het kantoor van een gehate collega in lelijk Nieuwegein. In de hal zal de te dikke receptionist weer achter de aftandse, pronkzuchtige desk in de haveloze lobby zitten, gewichtig doend om niets. Maar dan word ik hopelijk van mijn sokken geblazen door muziek van overal en nergens – net zoals de vorige keer. Dat bleek een hippe kabelzender, tot me gebracht via een sensurround systeem. Vooral de zin die mijn oren trof raakte me:

They all got flannel up and down ‘em, a little trap-door back around them and some cozy little footies on their mind – Pojama people! Take one home with you, save a dollar today!

Ik realiseerde me traag dat dit geen textielfabrikant maar een popmuzikant was. Werktuiglijk schoof vervolgens – vraag me niet vanwaar en waarom – een uitspraak van Groucho Marx in mijn geest:

One morning I shot an elephant in my pajamas. How he got into my pajamas I’ll never know

Groucho Marx

Ik wist waar ik hem gelezen had: op een intercontinentale vlucht, in een blad dat de vorige passagier had laten liggen. Tenminste, dat nam ik aan. Je kunt niet alles weten.

Het besef dat je niet in een pyama loopt, geeft ruimte (in een zakelijke omgeving). Natuurlijk weet je niet wat je vanavond draagt. Waar het om gaat, is je mentale dresscode.

Ben jij een geestelijk pyamadrager?

Geestelijke pyamadragers zijn daar, niet hier. Daar biedt geen ruimte voor de toekomst, die wordt hier gemaakt.

Natuurlijk bestaat daar. Toekomst en verleden zijn mogelijkheidsvoorwaarden van hier. Ze geven het contour. Daar hoef je geen moeite voor te doen, zolang je maar hier blijft.

Levensgenieters zijn daar goed in. Zij hebben echter weer andere problemen. Hun hier is zo alomtegenwoordig, zeggen sommige coachees me, dat het geen tekening meer heeft, zoiets als een overbelichte foto.

Met uitgekiende, loodzware Lebenscoaching jaag ik ze hier uit. Dat wint zo aan diepte, krijgt influx uit beide richtingen. 

Zit jij teveel hier of daar? Met Lebenscoaching jaag ik je de andere kant op! Dus: blijf je zitten waar je zit of…?

Stilstand-vreugde

In Algemeen, Lebenscoaching, Life, Overdenkingen, coaching, werk on 8 mei 2009 at 8:59 pm

Als kind realiseerde ik me al dat weinig mensen in staat zijn tot nietsdoen. Ik bracht dagen door in de zandbak. Ik denk dat dat me gevormd heeft.

Weinig mensen zijn in staat tot nietsdoen. Terwijl we toch ooit zo begonnen zijn en er binnenkort weer toe vervallen.

Sinds jaren coach ik een stuurse trucker, internationaal transport, ik zal hem K. noemen. De contacten zijn laagfrequent. Ooit verbleef Karst zeven jaar onafgebroken op de weg. In die tijd bestond zijn sociaal leven uit de contacten met lifters die hij oppikte en wat hij verder maar in zijn cabine uitspookte. Tot de tol te hoog werd. Via mondtotmondreclame kwam hij bij mij. Hij moet wanhopig zijn geweest. Mijn tarief is pittig.

Internationaal_Transport

On the road

Maar nu komen we ergens. In een sessie vorig jaar kon hij na een intensieve ontspanningsoefening het gevoel van niet-autorijden, dat hij ooit gekend had, weer oproepen. Schroomvallig verkende hij vervolgens de mogelijkheid van een bestaan op twee benen in plaats van acht wielen. Door niet langer op de vlucht te slaan, voelde hij zich even onbeperkt goed.

Wie schetst mijn verbazing toen drie-keer-raden-wie gisteren onverwacht naar me toe kwam lopen! Leuk om te zien hoe vol (sombere) emotie hij nu is. Geaard.

Mensen denken vaak dat zulk een omslag voor hun niet is weggelegd. Men jakkert voort en laat de kans op vertraging lopen. Terwijl we allemaal weten dat realiteit begint bij een idee en dit verkrampt stuuridee met hulp van excellente coaching los te laten is.

Ben jij toe aan in een veilige omgeving experimenteren met niet-doen? Probeer een consult met me. Het lijkt eng maar je kunt het! Gewoon niet-doen!

Move on

Sta stil

Bad vibes

In Algemeen, Gedanken, Lebenscoaching, Overdenkingen, life is a joke, werk on 7 mei 2009 at 1:47 pm

vlag

De wereld is even ellendig als ze altijd is geweest dus kun je haar net zo goed geweldig noemen. Technologische ontwikkelingen maken meer met steeds minder mogelijk. Voeg daaraan toe een soms bandeloze markt en je begrijpt dat het kwaad (of goed, zo u wilt) net iets gemakkelijker te begaan is dan voorheen en de effecten meer uitgesproken. 

Waarom zijn wij zo vaak blind voor de maatschappelijke context en effecten van onze bedrijvigheid? Waarom onverstoorbaar voortgezongen over ‘passie’, ‘creativiteit’ en houden van onze partner, gezin en – de markt volgt braaf de windvaan – sinds kort, en ongetwijfeld tijdelijk, ons ‘vaderland’ ? 

Waarom veroordeelde oplichters en ijdele CEO’s in bescherming genomen en zelfs bewonderd om hun ‘durf’?

Bevrijd je van deze “bad vibes”! Trek met morele energie en liefde ten strijde tegen levensvernietigers!

bols

In quantumsprongen naar succes

In Algemeen, Bewustwordingsmanagement, Gedanken, Lebenscoaching, Life, Overdenkingen, coaching, individuele coaching, life is a joke, werk on 6 mei 2009 at 8:58 am

Om de seconde bellen coachees. Of ik een quick fix heb, een workaround om blokkades.

“Een pilletje?”, antwoord ik dan. “Dat duurt me te lang! Surf naar Quantum Light Breath, www.oldsite.jerukabbal.com/index2.htmn. Voor je het adres hebt ingetikt is je probleem verlicht!”.

luckyluke

Gewoon even ademhalen, je lichaam resetten en opladen.