Nooit meer suf

Eén op de drie Nederlanders is niet bevlogen. De kans is groot dat jij tot die groep behoort, er niet langer bij wilt horen en besloten hebt er iets aan te doen. Het feit dat je op mijn Lebenscoachingsite bent beland, is een sterk argument voor mijn veronderstelling!

Een andere aannemelijke hypoth

De vloer op, de lucht in of de wei

Coaching is een vorm van toneelspelen. Grosso modo heb je vier rollen: recensent, toeschouwer, acteur en regisseur.

Als recensent ben je volledig gericht op de coachee. Je praat, kijkt, analyseert en…loopt achter de feiten aan. Je hebt geen invloed op het stuk – behalve als te gemakkelijk prater. Dan zegt de coachee: doe het zelf.

Als toeschouwer begeef je je (net zoals de recensent) niet op het podium. De coachee heeft maximale vrijheid het zelf uit te zoeken. Je geeft geen mening en kijkt naar de gebeurtenissen. Tenzij het theater in brand vliegt. Een andere teleurstelling is als het stuk tegenvalt. Maar dat is niet rolvast.

Als regisseur sta je vlakbij het podium. Je motiveert en begeleidt. Iedere stap van de coachee wordt uitgedaagd of aangemoedigd: “Betreedt het  podium!” of  ”Wat heb jij hier te zoeken, scheer je weg!”.  Tegelijkertijd ben je afhankelijk van wat de coachee met je wenken doet.

Als acteur gebruik je het podium. Je bent in levendige interactie met de coachee. Deze krijgt volop kansen nieuw gedrag te verkennen. Valkuilen: de coachee in de zaal en jij mist hem niet eens. Of sterk tegenspel dringt je in de coacheerol. Je wilt het toneel verlaten. Maar dat is onprofessioneel.

Nieuw: Incextual Coaching

Sinds vandaag is mijn nieuwe coachingservice beschikbaar: Incextual Coaching. Mijn ambitie is niet minder dan jouw geschiedenis helder te krijgen (context), je passie te vinden (sex), je schadelijke emotionele bindingen te benoemen (incest), te bepalen wat je wil (factual), je valkuilen en andere drogredenen om niet te doen wat je wil/moet vast te stellen (fads) en, tot slot, de prikkels die jouw passie aanvuren (incense) of zijn (excentricks). What’s in a name!

Stirred coaching

“Shaken, not stirred”, zegt Bond altijd weer tot genoegen van zijn fans. Er is iets te zeggen voor het shaken van martini’s. Roeren is echter meer mijn ding. En Stirred Coaching® is de handelsnaam van mijn permanent innovatieve levensproject.

Wat is Stirred Coaching®?
Stirred Coaching is een andere naam voor Lebenscoaching. Al weer een aantal jaren geleden werd de term Lebensphilosophie gemunt. In de 60s deed Bond zijn fameuze uitspraak. En nu combineer ik ze in Stirred Coaching®.

Stirred Coaching® is een reeks onvoorspelbare ontmoetingen waarin innerlijke mogelijkheden worden afgestemd op uiterlijke verplichtingen in een snel veranderende wereld en een verbinding aangaan met doelstellingen die in de loop van het proces zelf kunnen veranderen. 

Coaching achter tralies

Veel trainingen vinden plaats in aangeharkte natuur: het bos, de hei (al dan niet met hutje) of de kust (‘uitwaaien’) .

Platgetreden paden! Natuur is overal.

Dat inzicht, hoewel bekend bij eenieder met angst voor spinnen of muizen, drong zich bij toeval op aan bioloog Hans Adema. Deze ontwaarde toen hij terugreed van zijn Leidse stamkroeg, de ogen scherp op het wegdek gericht, op een dag twee vliegenzwammen onder een linde. Het was de aanleiding tot Vliegenzwammen op het Rapenburg – Paddenstoelen in de binnenstad van Leiden. Rob Chrispijn uit Amsterdam had iets eerder een vergelijkbare ervaring; hij schreef erover in Champignons in de Jordaan.

Jettie van den Houdt en Vivian Siebring, coaches met een achtergrond in de natuureducatie, passen deze Aha-Erlebnis nu toe op coaching. En nu naar buiten! reikt 50 werkvormen aan waarmee je als coach natuur dichtbij de coachee kunt benutten. De auteurs maken het zichzelf niet gemakkelijk: één hoofdstuk is gewijd aan coaching in het gevangeniswezen. Het penitentiair systeem is betrekkelijk onontgonnen werkterrein voor coaches. Van den Houdt en Siebring schrijven hartverwarmend over het inzetten van de flora en fauna binnen de muren.

Je daar en je hier

Morgen ben ik op het kantoor van een gehate collega in lelijk Nieuwegein. In de hal zal de te dikke receptionist weer achter de aftandse, pronkzuchtige desk in de haveloze lobby zitten, gewichtig doend om niets. Maar dan word ik hopelijk van mijn sokken geblazen door muziek van overal en nergens – net zoals de vorige keer. Dat bleek een hippe kabelzender, tot me gebracht via een sensurround systeem. Vooral de zin die mijn oren trof raakte me:

“They all got flannel up and down ‘em, a little trap-door back around them and some cozy little footies on their mind – Pojama people! Take one home with you, save a dollar today!”

Ik realiseerde me traag dat dit geen textielfabrikant maar een popmuzikant was. Werktuiglijk schoof vervolgens – vraag me niet vanwaar en waarom – een uitspraak van Groucho Marx in mijn geest:

“One morning I shot an elephant in my pajamas. How he got into my pajamas I’ll never know”

Stilstand-vreugde

Als kind realiseerde ik me al dat weinig mensen in staat zijn tot nietsdoen. Ik bracht dagen door in de zandbak. Ik denk dat dat me gevormd heeft.

Weinig mensen zijn in staat tot nietsdoen. Terwijl we toch ooit zo begonnen zijn en er binnenkort weer toe vervallen.

Sinds jaren coach ik een stuurse trucker, internationaal transport, ik zal hem K. noemen. De contacten zijn laagfrequent. Ooit verbleef Karst zeven jaar onafgebroken op de weg. In die tijd bestond zijn sociaal leven uit de contacten met lifters die hij oppikte en wat hij verder maar in zijn cabine uitspookte. Tot de tol te hoog werd. Via mondtotmondreclame kwam hij bij mij. Hij moet wanhopig zijn geweest. Mijn tarief is pittig.

On the road

Bad vibes

De wereld is even ellendig als ze altijd is geweest dus kun je haar net zo goed geweldig noemen. Technologische ontwikkelingen maken meer met steeds minder mogelijk. Voeg daaraan toe een soms bandeloze markt en je begrijpt dat het kwaad (of goed, zo u wilt) net iets gemakkelijker te begaan is dan voorheen en de effecten meer uitgesproken. 

Waarom zijn wij zo vaak blind voor de maatschappelijke context en effecten van onze bedrijvigheid? Waarom onverstoorbaar voortgezongen over ‘passie’, ‘creativiteit’ en houden van onze partner, gezin en – de markt volgt braaf de windvaan – sinds kort, en ongetwijfeld tijdelijk, ons ‘vaderland’ ? 

Waarom veroordeelde oplichters en ijdele CEO’s in bescherming genomen en zelfs bewonderd om hun ‘durf’?

Bevrijd je van deze “bad vibes”! Trek met morele energie en liefde ten strijde tegen levensvernietigers!